De werkwijze en ontwerpvormen van luchtgroen
Groen heeft twee werkwijzes waarmee het invloed heeft op de locale luchtkwaliteit. Het belangrijkste principe is de invloed van een vegetatiestructuur op de windstromingen.
Doordat vegetatie een poreuze (deels open) structuur heeft wordt de (vervuilde) lucht opgetild en vermengd met hogere luchtlagen.
Deze invloed zal tot op een afstand achter de structuur zo groot als 10-15 maal de hoogte van de groenstructuur merkbaar. In dit luwe gebied is de achtergrondconcentratie luchtvervuiling lager.
Het tweede principe is van biologische aard.
Zowel de bladeren als in mindere mate de takstructuur zijn in staat om fijnstof en gassen zoals NOx uit de lucht te filteren.
Fijnstof blijft aan de bladeren plakken en NOx wordt door de huidmondjes opgenomen. De meetproef langs de A50, van Stadsregio Arnhem Nijmegen, toont aan dat de achtergrondconcentratie van stikstofoxiden door groen met ca. 15% verlaagt.*
Het RIVM waarschuwde onlangs voor de gevolgen van slecht gekozen of geplaatst groen op de luchtkwaliteit in steden. 'Functioneel Groen' deelt de conclusies van de RIVM over de effectiviteit van filtering: groen werkt, maar het effect op lokale concentraties van filtering door groen op een lijnbron (zoals een weg) is beperkt. Wat de invloed op luchtstromen betreft, wordt door 'Functioneel Groen' ontbrekend studiemateriaal bezorgd om de getrokken conclusies te nuanceren. Onder de juiste omstandigheden heeft groenaanplanting wel degelijk een positief effect! Lees onze aanbevelingen ter zake hier.
*Persbericht Stadsregio arnhem Nijmegen, 28 mei 2009 Francien Rademaker